Hz. Muhammed “Ali benden bir parçadır”

Hz. Muhammed “Ali benden bir parçadır”

Hz. Peygamber (as) Hicretin 10. yılında Veda Haccı dönüşünde Mekke ile Medine arasında Gadîr-i Hum denilen yere gelince, kendisine Maide ayeti nazil olur

Ey Peygamber, Rabbi'nden sana indirileni tebliğ et. Eğer bunu yapmazsan risalet görevini yapmamış olursun. Allah seni insanlardan korur (Maide, 67)

Bunun üzerine konaklamayı emredip, deve palanı’ndan bir minber yaptırır ve minbere çıkıp beliğ bir hutbe okur.

Hz. Muhammed (s.a.v.)

Ey insanlar, size nefislerinden daha evla kimdir?

Ashabı

Allah ve Resulü

Hz. Muhammed (s.a.v.), Hz.Ali’nin eline tutup yukarı kaldırır ve şöyle buyur

Ben kimin efendisiysem Ali de onun efendisidir. Allah'ım ona dost olana dost ol, düşman olana düşman ol, ona yardım edene yardım et, onu horlayanı horlayıp zelîl kıl

üç defa tekrar eder ve konuşmasına devam eder

Haberiniz olsun ey insanlar, ben ancak bir insanım, Rabbimin elçisinin gelmesi ve benim ona icabet etmem yaklaşıyor. Ben size iki ağır emanet bırakıyorum. Bunlardan birincisi Allah'ın Kitabı'dır, onda muhakkak hidayet ve nur vardır. Binaenaleyh sizler Allah'ın kitabına tutununuz ve ona sımsıkı sarılınız. Diğeri Ehl-i Beytimdir, ben Ehl-i Beytim hakkında sizlere Allah'ı hatırlatıyorum

Ardından Hz. Muhammed (s.a.v.) iki eli Hz.Ali‘nin elindeyken biat ayetini

Şüphesiz sana biat edenler Allah’a biat etmiş olurlar…, (Fetih, 10)

okur.

Ta'zim Allah içindir; şefkat mahlûkat içindir; dünyada müsamaha ile ol; ahirette şefaat ile ol

diye buyurur.

Sonra Ashabı‘dan yana döner ve Hz. Ali hakkında kırk civarında hadis okur. Onlardan bazıları şöyledir

Ali ve ben bir nurdanız, Ali benden ve ben de ondanım. (Sen bana) Harun'un Musa'ya olan yakınlığı menzilindesin. Ancak benden sonra nebi gelmeyecek. Benden sonra hak Ali'yle beraberdir. Allah'ım idare ettiği zaman hakkı Ali'yle beraber kıl.

Şerhu Hutbeti Beyan da ve bazı Buyruk nüshalarında rivayet biraz daha menkıbevi bir tarzda şöyle aktarılmaktadır…

Hz. Muhammed (s.a.v.), Hz. Ali‘yi yanına çağırıp, rida‘sının içine alır. Bir vücut dan iki baş görünürler. Resulüllah şöyle buyurur

Lahmuke lahmî, demmuke demî, cismuke cismî, rûhuke rûhî
(Etin etimdir, kanın kanımdır, cismin cismimdir, ruhun ruhumdur.)

Sahabeden birisi hasetle sorar

Ya Rasulallah, siz mübarek gömleğinizi çıkarın biz dahi görelim.

Hz. Muhammed mübarek teninden gömleği çıkarır, cümlesi görürler ki velînin ve nebînin cismi ikisinin bir olmuştur.
Görenler;

İnandık, doğruladık ya Rasulallah

deyince tekrar mübarek gömleğini giyer.

Sonra Hz. Peygamber Hz.Ali‘nin yüzüne bakar ve

Ey Ali, her nebinin vasîsi ve vârisi vardır. Sen de benim vasî ve vârisimsin. Ümmetimin kâimi (idarecisi) makamındasın. Ben Peygamberlerin sonuncusuyum, sen Emiru’l-Mü’minin ve İmam’ül-Müttakîn'sin. Seni ancak halis mü'minler sever, sana ancak şakî münafıklar düşmanlık eder.

buyurur. Sonra ashaba dönüp

Ey ashabım, nübüvvet ve risalet bende hatem oldu. Şimdiden sonra imamet ve velâyet zamanıdır. Efdalü'l-Enbiyâ benim, Efdalü'l-Evliya, Ali’dir

diye buyurur.

Ashabın hepsi, Hz.Ali‘yi tebrik ederler. Ömer

Kutlu olsun, kutlu olsun ey Ali, benim ve erkek kadın bütün müminlerin Mevlası oldun

diye Hz. Ali‘yi tebrik eder.

Bazı Buyruk nüshalarında olay tamamen tarikat geleneği içinde aktarır…

Hz. Peygamber Mirac dönüşü ashâb arasında musahiplik yapılmasını diler ve Hz. Ali‘yi kendisine müsâhip seçer. Hz. Ali‘yi kendisine kardeş tutunca, Hz. Ali de Hz. Peygamber‘i rehber edinir. Ol demde birlik hâsıl olur, Hz. Muhammed mübarek kuşağın açmış Şahı-ı Merdân Aliyye’l – Murtazâ‘yı bağrına basmıştır. İkisi bir gömlekten bir baş göstermişlerdir.

Hz. Muhammed (s.a.v.), Hz. Ali hakkında

Lahmüke lahmî, demmuke demî, cismuke cismî, rûhuke rûhî

Buyurmuştur. Hz. Resul tarikat hutbesini okur ve Hz. Ali‘ye dua eder. Ali‘nin elini tutup

Ali benim tarikatda oğlumdur ve hakikatta karındaşımdır

ve

Ya Ali! Sen benim vasimsin ve varisimsin,

diyerek ona talep edenlere erkân-ı tarikat ve hakikat üzerine biat verme yetkisi verir. Bunun üzerine Selman-ı Farisi, Ammar b. Yâsir ve Bilâl-i Habeşi, Hz. Ali‘ye biat ederler. Hz. Peygamber‘in ve Hz. Ali’nin isteği üzerine Selman, Hz. Fatıma, Hz. Hasan ve Hz. Hüseyin‘e rehber olur. Daha sonra, Resulullah, Hz. Ali‘ye

git şükrâne getir yiyelim

der.
Getirilen şükrâneyi yerler, dua ve gülbank ederler.

1 Yorum bulunmaktadır

  1. Hz. Muhammed (s.a.v.) iyi ki var oldun seni çok seviyoruz gerçekten 🙂

    Cevapla

Yorum Yap